انتخاب تأمینکننده رفاهی فقط مقایسه قیمت نیست
فرض کنید برای کارکنان سازمان به دنبال یک باشگاه ورزشی، کلینیک دندانپزشکی، مجموعه گردشگری یا فروشگاه هستید.
سه پیشنهاد دریافت کرده‌اید.
تأمینکننده اول تخفیف بیشتری می‌دهد.
دومی برند شناخته‌شده‌تری دارد.
سومی قیمت بالاتری دارد اما شعب و ظرفیت بیشتری ارائه می‌کند.
کدام گزینه بهتر است؟
اگر فقط «قیمت» یا «درصد تخفیف» را مقایسه کنید، احتمال دارد بعد از شروع همکاری با مشکلاتی روبه‌رو شوید که قبل از قرارداد دیده نمی‌شدند.
مثلاً کارکنان نتوانند به‌راحتی از خدمت استفاده کنند، تأمینکننده ظرفیت کافی نداشته باشد یا رسیدگی به شکایت‌ها به یک فرایند طولانی تبدیل شود.
برای همین بهتر است قبل از قرارداد، تأمینکننده را از چند زاویه بررسی کنید.
تست ۵ دقیقه‌ای ارزیابی تأمینکننده
برای هرکدام از ۷ معیار زیر به تأمینکننده از ۱ تا ۵ امتیاز بدهید.
۱ یعنی وضعیت ضعیف.
۳ یعنی قابل قبول.
۵ یعنی وضعیت بسیار مناسب.
در پایان امتیازها را با هم جمع کنید.
حداکثر امتیاز ۳۵ است.
۱. کیفیت واقعی خدمت
اولین سؤال این نیست که تأمینکننده چقدر تخفیف می‌دهد.
سؤال مهم‌تر این است:
کارکنان بعد از استفاده از این خدمت چه تجربه‌ای خواهند داشت؟
برای بررسی کیفیت میتوانید مواردی مثل سابقه فعالیت، نمونه مشتری، بازخورد مشتریان قبلی و استاندارد ارائه خدمت را بررسی کنید.
اگر امکان دارد، قبل از قرارداد اصلی خودتان تجربه دریافت خدمت را آزمایش کنید.
امتیاز کیفیت: از ۵
۲. قیمت و ارزش واقعی برای کارکنان
یک تخفیف ۲۰ درصدی الزاماً از تخفیف ۱۰ درصدی بهتر نیست.
قیمت نهایی را با بازار مقایسه کنید.
ممکن است درصد تخفیف بزرگی اعلام شده باشد، اما قیمت نهایی همچنان جذاب نباشد.
سؤال اصلی:
اگر کارمند خودش در بازار جست‌وجو کند، آیا این پیشنهاد هنوز برایش ارزش دارد؟
همچنین محدودیت‌های تخفیف، هزینه‌های جانبی و شرایط استفاده را بررسی کنید.
امتیاز قیمت و ارزش: از ۵
۳. پوشش جغرافیایی و دسترسی
یک تأمینکننده عالی در شمال تهران ممکن است برای سازمانی با کارکنان پراکنده در تهران و شهرستان‌ها انتخاب مناسبی نباشد.
بررسی کنید:
کارکنان در چه شهرها یا مناطقی هستند؟
تأمینکننده چند شعبه دارد؟
خدمت حضوری است یا آنلاین؟
ساعات ارائه خدمت مناسب است؟
اعضای خانواده در صورت نیاز امکان استفاده دارند؟
در خدمات رفاهی، دسترسی بخشی از خود خدمت است.
امتیاز دسترسی: از ۵
۴. ظرفیت پاسخ‌گویی
این معیار مخصوصاً برای سازمان‌های بزرگ مهم است.
فرض کنید تأمینکننده در حالت عادی روزانه ۳۰ مشتری دارد و بعد دسترسی یک سازمان با ۱۰۰۰ کارمند را به او اضافه می‌کنید.
آیا واقعاً ظرفیت پاسخ‌گویی دارد؟
قبل از قرارداد بپرسید:
اگر در یک بازه کوتاه تعداد زیادی از کارکنان مراجعه کنند چه اتفاقی می‌افتد؟
آیا رزرو لازم است؟
حداکثر ظرفیت روزانه یا هفتگی چقدر است؟
در دوره‌های پرترافیک چه برنامه‌ای دارد؟
امتیاز ظرفیت: از ۵
۵. تجربه خرید و استفاده کارمند
حالا خودتان را جای کارمند بگذارید.
از لحظه‌ای که تصمیم می‌گیرد از مزیت استفاده کند تا زمانی که خدمت را دریافت می‌کند، چند مرحله وجود دارد؟
اگر لازم باشد کارمند با HR تماس بگیرد، معرفی‌نامه دریافت کند، با تأمینکننده هماهنگ کند و بعد دوباره برای تأیید تخفیف پیگیری کند، تجربه خوبی ایجاد نشده است.
فرایند خوب باید تا حد ممکن روشن و ساده باشد.
امتیاز تجربه کارمند: از ۵
۶. پشتیبانی و رسیدگی به مشکل
قسمت مهم همکاری معمولاً زمانی مشخص میشود که مشکلی ایجاد شود.
مثلاً:
کارمند از کیفیت خدمت ناراضی است.
مبلغ اشتباهی دریافت شده است.
رزرو لغو شده است.
تخفیف توافق‌شده اعمال نشده است.
قبل از قرارداد مشخص کنید مسئول رسیدگی چه کسی است و شکایت‌ها از چه مسیری پیگیری می‌شوند.
اگر پاسخ این سؤال قبل از شروع همکاری مبهم باشد، بعداً احتمالاً HR درگیر حل مستقیم مشکلات خواهد شد.
امتیاز پشتیبانی: از ۵
۷. توان همکاری سازمانی
فروش عادی با ارائه خدمت به کارکنان یک سازمان یکسان نیست.
تأمینکننده باید بتواند فرایندهای موردنیاز همکاری سازمانی را مدیریت کند.
برای مثال:
آیا امکان ارائه گزارش وجود دارد؟
شرایط مالی و تسویه مشخص است؟
مسئول مشخصی برای همکاری دارد؟
توان مدیریت حجم بالاتر سفارش را دارد؟
شرایط لغو و بازگشت وجه مشخص است؟
این معیار نشان می‌دهد تأمینکننده فقط «فروشنده خوبی» است یا واقعاً آمادگی ورود به یک همکاری سازمانی را هم دارد.
امتیاز همکاری سازمانی: از ۵
امتیاز نهایی را حساب کنید
حالا هفت امتیاز را با هم جمع کنید.
کمتر از ۲۰ از ۳۵
ریسک همکاری بالاست. قبل از قرارداد باید نقاط ضعف اصلی بررسی شوند.
۲۰ تا ۲۸ از ۳۵
تأمینکننده میتواند گزینه قابل بررسی باشد، اما بهتر است نقاط ضعف مشخص شوند و همکاری ابتدا در مقیاس محدود آزمایش شود.
۲۹ تا ۳۵ از ۳۵
تأمینکننده از نظر معیارهای اولیه گزینه مناسبی برای ورود به مرحله پایلوت است.
البته این امتیاز به معنی تأیید قطعی نیست. مجوزها، اسناد حقوقی، شرایط مالی و الزامات اختصاصی هر خدمت نیز باید جداگانه بررسی شوند.
قبل از امضای قرارداد این ۵ سؤال را بپرسید
اگر فقط پنج دقیقه برای جلسه با تأمینکننده وقت دارید، این پنج سؤال می‌توانند اطلاعات زیادی به شما بدهند:
اگر ۱۰۰ نفر از کارکنان ما در یک هفته مراجعه کنند، میتوانید پاسخ‌گو باشید؟
این سؤال ظرفیت واقعی را مشخص می‌کند.
قیمت نهایی کارکنان ما دقیقاً چقدر با مشتری عادی تفاوت دارد؟
به‌جای تمرکز روی درصد تخفیف، ارزش واقعی پیشنهاد را مشخص می‌کند.
اگر کارمند از خدمت ناراضی باشد، چه کسی مسئول رسیدگی است؟
کیفیت پشتیبانی را قبل از ایجاد مشکل می‌سنجد.
کارکنان دقیقاً با چه مراحلی می‌توانند از خدمت استفاده کنند؟
پیچیدگی تجربه کارمند را آشکار می‌کند.
اگر همکاری را با تعداد محدودی کارمند شروع کنیم، امکان پایلوت دارید؟
ریسک شروع همکاری را کاهش می‌دهد.
یک چالش ساده برای HR
قبل از عقد قرارداد بزرگ، فقط بر اساس جلسه فروش تصمیم نگیرید.
اگر نوع خدمت اجازه می‌دهد، آن را با گروه کوچکی از کارکنان آزمایش کنید.
بعد از پایلوت سه سؤال بپرسید:
استفاده از خدمت چقدر ساده بود؟
آیا قیمت یا مزیت ارائه‌شده واقعاً ارزش داشت؟
آیا دوباره از این تأمینکننده استفاده می‌کنید؟
تجربه واقعی ۲۰ کارمند میتواند اطلاعاتی به شما بدهد که در چند جلسه مذاکره به دست نمی‌آید.
وقتی تعداد تأمینکنندگان زیاد میشود چه اتفاقی می‌افتد؟
مدیریت یک تأمینکننده ممکن است ساده باشد.
اما اگر سازمان بخواهد هم‌زمان خدمات دندانپزشکی، ورزشی، گردشگری، خرید، خودرو، غذا و سایر خدمات رفاهی ارائه کند، مسئله متفاوت میشود.
HR باید با چند مجموعه مذاکره کند، شرایط مختلف را مدیریت کند، نحوه استفاده را به کارکنان توضیح دهد و مشکلات هر سرویس را پیگیری کند.
در این نقطه، مدیریت تأمینکنندگان خودش تبدیل به یک فرایند عملیاتی میشود.
استفینو چه کمکی می‌کند؟
استفینو تلاش می‌کند بخشی از این پراکندگی را از طریق یک بستر متمرکز مدیریت کند.
سازمان میتواند به‌جای ساختن فرایند جداگانه برای هر خدمت، خدمات رفاهی و دسترسی کارکنان را در یک ساختار متمرکزتر مدیریت کند.
کارکنان نیز می‌توانند به خدمات و تأمینکنندگان قابل استفاده خود دسترسی داشته باشند و سازمان دید بهتری نسبت به استفاده از خدمات داشته باشد.
چک‌لیست نهایی قبل از قرارداد
قبل از تأیید یک تأمینکننده، بررسی کنید:
☐ کیفیت خدمت را بررسی کرده‌ایم.
☐ قیمت نهایی را با بازار مقایسه کرده‌ایم.
☐ دسترسی کارکنان به خدمت مناسب است.
☐ ظرفیت تأمینکننده با تعداد کارکنان تناسب دارد.
☐ فرایند استفاده برای کارمند ساده است.
☐ مسئولیت پشتیبانی و رسیدگی به شکایت مشخص است.
☐ تأمینکننده توان همکاری در مقیاس سازمانی را دارد.
اگر پاسخ چند مورد هنوز مشخص نیست، احتمالاً برای امضای قرارداد زود است.
جمع‌بندی
بهترین تأمینکننده خدمات رفاهی الزاماً ارزان‌ترین گزینه یا مجموعه‌ای با بیشترین درصد تخفیف نیست.
یک تأمینکننده مناسب باید ترکیبی از کیفیت، ارزش، دسترسی، ظرفیت، تجربه مناسب کارکنان، پشتیبانی و توان همکاری سازمانی داشته باشد.
به همین دلیل قبل از قرارداد، پیشنهادها را فقط با قیمت مقایسه نکنید.
آنها را امتیازدهی کنید، در مقیاس کوچک آزمایش کنید و بعد درباره توسعه همکاری تصمیم بگیرید.
نظرات و پرسش‌ها
در حال بارگذاری نظرات...